Ruth Boogaard

Een kleurrijk man

De Kortenhoevendijk richting Ameide met zicht op het oudste pand van Lexmond uit 1634 aan de Kom Lekdijk 1.

Ruth Boogaard (1915-1946)

Een kleurrijke man. Dat is de korte typering van de schilder Ruth Boogaard, geboren en getogen in Lexmond. Hij was kleurrijk als mens en kleurrijk als schilder. Boogaard overleed kort na de oorlog op 30-jarige leeftijd. Hij liet enkele prachtige schilderijen na.

Ruth Boogaard en Dins Alting.

Ruth werd geboren op 12 mei 1915 op de Kom Lekdijk, als zoon van Annet Cornelia van den Heuvel en Jasper Boogaard. Vanzelfsprekend ging hij naar de lagere school van Lexmond, waarna hij werk vond in de carrosseriebouw. In die tijd betekende dat het maken en repareren van boerenwagens. Dat heeft hij gedaan bij Peet in Vianen, maar ook bij Wagenmakerij Bikker in Lexmond (waar nu de Spar staat). Hij trouwde met Dins Alting uit Meerkerk en uit dat huwelijk is dochter Ruth geboren. Vader en dochter hadden dus
dezelfde voornaam!
Het was een sportieve, slanke en gespierde kerel met een scherp gesneden gezicht. Hij zat veel op de racefiets, en hij zag er niet tegenop om naar Assen te fietsen om daar de TT te gaan bekijken

Toen hij 18 was, in 1933, heeft hij daarbij een ongeval gehad. Als fietser werd hij aangereden door een motor en hij was helemaal bont en blauw; ontveld, geschaafd en gekneusd. De liefdevolle verzorging door zijn moeder en het revalideren duurde maandenlang. Maar hij leek uiteindelijk toch volledig hersteld te zijn. In de meidagen van 1940, hij was toen al 25, heeft hij gevochten bij de Grebbelinie, en na de nederlaag is hij, tezamen met zijn broer Jasper, de Lek overgezwommen en naar Lexmond gelopen. De oorlog was voor hen afgelopen.

Op onze site is een aantal schilderijen van hem samengebracht. We hebben van een aantal eigenaren van schilderijen toestemming gekregen om de schilderijen te fotograferen en te laten zien. Het gaat om een aantal representatieve schilderijen die hij maakte in Lexmond of de directe omgeving. Het zijn herkenbare schilderijen van bekende boerderijen of andere gebouwen. De schilderijen zijn allemaal van de jaren 30 en 40 van de vorige eeuw.

Boogaard had meerdere hobby’s. Het bouwen van grote modelzweefvliegtuigen was er daar één van. Die hadden soms een spanwijdte van meer dan 2 meter. Ze werden met een touw opgetrokken, net als een vlieger. Daarbij gebeurde het wel eens dat het touw losschoot. Het is voorgekomen dat het zweefvliegtuig landde aan de overkant van de Lek. In dat geval was het vliegtuig verloren, want terughalen was meestal niet zo simpel.
Schilderen was een andere hobby van hem. Hierin heeft hij geen echte opleiding gehad. Hij zal wel eens gepraat hebben met andere mensen die schilderden, maar de echte vaardigheid schijnt hij zichzelf toch te hebben aangeleerd. Hij schilderde natuurlijk in zijn directe omgeving, maar hij trok er ook wel op uit om verderweg te gaan schilderen. Het kwam wel voor dat hij onverwacht op de fiets sprong en afreisde naar de Achterhoek en daar aan het schilderen sloeg. De Achterhoek vond hij een heel mooi deel van Nederland.
Dan ging hij aan de slag met schildersezel en penseel. Na enkele dagen kwam hij weer terug met enkele schilderijen of ruwe schetsen die hij in Lexmond verder uitwerkte. Ook de lijsten voor de schilderijen maakte hij zelf. De meeste schilderijen gaf hij weg of hield hij zelf. Waarschijnlijk heeft hij maar heel weinig schilderijen commercieel verkocht – daar was hij de man niet naar. Commercieel denken was hem vreemd.
Mensen die hem gekend hebben, en die zijn er nog, karakteriseren hem als een ontwikkeld man. Van veel zaken had hij verstand, en hij had daarbij ook enig gezag. Mensen luisterden graag naar hem; hij was goed van de tongriem gesneden en had ook graag mensen om zich heen. Hij vond het leuk om in het middelpunt van de belangstelling te staan.

In de winter van 1945-1946 kreeg hij longontsteking. Tegelijkertijd kreeg hij een zware ontsteking aan zijn knie, misschien nog een gevolg van het ongeval 12 jaar eerder, dat is onduidelijk. Medische voorzieningen waren in die wintermaanden nauwelijks voorhanden, en hij is uiteindelijk in januari 1946 overleden, nog geen 31 jaar oud. Veel Boogaards werden veel ouder. Zijn grootvader (ook Ruth!) heeft hem bijvoorbeeld overleefd, want die overleed pas in 1948, op 97- jarige leeftijd. Ook nu, anno 2012, zijn er nog enkele hoogbejaarde, maar zeer vitale Boogaards onder ons. Na zijn dood is zijn weduwe met hun dochter naar Arkel verhuisd en nooit meer in Lexmond teruggekomen. Zijn schilderijen raakten verspreid onder de mensen.

Via onderstaande nummers ziet u een selectie van elf kunstwerken van Boogaard met daarbij een foto van de situatie in 2012.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11